Obiekty Szlaku Kanału Elbląskiego - śluza Miłomłyn

Utworzono .

Czytaj więcej: Obiekty Szlaku Kanału Elbląskiego - śluza MiłomłynŚluza Miłomłyn i rozgałęzienie Kanału

Centralnym punktem systemu wodnego Kanału Elbląskiego jest skrzyżowanie dróg wodnych do Elbląga, Ostródy, Iławy i Zalewa przy śluzie Miłomłyn (od tego miejsca liczy się kilometraż w kierunkach jezior Druzno, Szeląg i Jeziorak). Tu właśnie zaczęła się w XIX w. historia drogi wodnej łączącej ówczesny Oberland (Górny Kraj - dawna nazwa krainy nad obecnym Kanałem Elbląskim) z portem morskim w Elblągu. 28 października 1844 r. w ówczesnej osadzie Sonnenhof (obecnie przejazd k. Miłomłyna) miało miejsce wbicie w ziemię pierwszej łopaty przez inż. Georga Jacoba Steenkego, twórcę koncepcji, autora projektu oraz kierownika budowy, a później administratora tej drogi wodnej.

Obiekty Szlaku Kanału Elbląskiego - zajazd pod Kłobukiem

Utworzono .

Czytaj więcej: Obiekty Szlaku Kanału Elbląskiego - zajazd pod Kłobukiem

Zajazd pod Kłobukiem (dawne biura Steenkego)

O Małdytach (niem. Maldeuten) wzmiankuje się już w 1346 roku, kiedy to wielki mistrz Heinrich Reuss von Plauen ustanowił na tym majątku prawo zastawu za niezapłacony żołd Casparowi Sackowi, w kwocie 600 guldenów.

W starych dokumentach nazwa tej miejscowości, leżącej między jeziorami Sambród i Rudą Wodą, występuje w formach: Mauditen, Maudithen i Maudyten. Początkowo wieś była zamieszkana przez tzw. wolnych Prusów. Zaliczał się do nich niejaki Johannes, któremu 4 kwietnia 1350 r. komtur dzierzgoński Conrad von Brynyngesheim nadał w Małdytach trzy włóki ziemi z prawem ich dziedziczenia za obowiązek służby wojskowej (konno, ze zwykłym uzbrojeniem) i świadczenia prac przy budowie albo naprawie warowni. Od około 1400 r. Małdyty były folwarkiem zakonnym; później stały się majątkiem rycerskim. Kolejno władali: Sebastian von Falkenheim (od 1535 r.), Friedrich von Schlieben (po 1620), Christoph von Houwald (od 1648), Joachim Ludolf von Brederlow (od 1749) i Friedrich Wilhelm Reichel (od 1826), który tytuł szlachecki otrzymał w 1861 roku. W 1900 r. Małdyty wraz z folwarkiem Górką kupił od rodziny Reichel-Terpen niejaki Riedel. Kolejnym nabywcą (w 1909) była rodzina Jung. W 1914 roku dobra w Małdytach znalazły się w posiadaniu spółki (Ostpreußische Landgesellschaft m.b.H.) z Królewca, która zajmowała się wykupem, parcelacją i zasiedlaniem dużych majątków ziemskich. Ostatnimi (do 1945 r.) właścicielami resztówki i pałacu w Małdytach byli Hugo Hicketier (od 1927) i jego syn Hellmut, który zmarł w 2011 roku w wieku prawie stu lat. W majątku hodowano wówczas konie rasy trakeńskiej, których stadninę założono już w 1842 roku.

Obiekty Szlaku Kanału Elbląskiego - pochylnia Buczyniec

Utworzono .

Czytaj więcej: Obiekty Szlaku Kanału Elbląskiego - pochylnia BuczyniecPochylnia Buczyniec znajduje się w odległości około 3 km od pochylni Kąty. Już po przepłynięciu pod mostem w przebiegu mistrzowsko wybrukowanej drogi Kąty – Śliwica, po zachodniej stronie kanału, możemy zobaczyć lasy. To dawne rychlickie lasy szpitalne należące – do 1945 r. – do magistratu miasta Elbląga. Wcześniej należały do szpitala św. Ducha w Elblągu. Po drugiej stronie kanału widać ziemie uprawne, które przed 1945 r. należały do majątku ziemskiego w Śliwicy. Odcinek kanałowy Kąty – Buczyniec polubiły w ostatnich latach… bobry! Nie wiadomo, w jaki sposób się tutaj znalazły, może przywędrowały z okolic jez. Druzno? – ale ich obecność sprawiła wiele kłopotów statkom pływającym po kanale. Trzeba było bowiem każdego dnia, wczesnym przedpołudniem, sprawdzać czy trasa kanałowa jest spławna. Niszczone przez bobry nabrzeża kanałowe uzupełniano ciężkimi kamieniami i… wreszcie zwierzęta dały za wygraną!

Obiekty Szlaku Kanału Elbląskiego - pochylnia Kąty

Utworzono .

Czytaj więcej: Obiekty Szlaku Kanału Elbląskiego - pochylnia KątyJuż wkrótce za pochylnią Oleśnica dostrzec można, że kanał jest zbudowany szerzej, jednocześnie w jego przebiegu znajduje się wiele krzywizn i zakrętów. Krajobraz też uległ zasadniczej zmianie, bowiem widoczne są tutaj dosyć znaczne pagórki i wzniesienia. Generalnie teren ten jest typowy dla dawnej krainy zwanej Oberlandem – czyli Górną Ziemią, Pogórzem, Prusami Górnymi etc. Właśnie od nazwy tej krainy wyprowadzano przedwojenną nazwę kanału – Kanał Oberlandzki. Płynąc w stronę Kątów, mija się po drodze most, który w dawnych czasach „spinał” położone po obu stronach kanału ziemie uprawne. Nieco dalej znajduje się most drogowy, fragment traktu Krasin – Śliwice. Pochylnia w Kątach nosiła kiedyś nazwę „Geneigte Ebene Nr. 2”; różnica poziomów – 19,5 m.

Obiekty Szlaku Kanału Elbląskiego - pochylnia Oleśnica

Utworzono .

Czytaj więcej: Obiekty Szlaku Kanału Elbląskiego - pochylnia OleśnicaLech Słodownik

Pochylnia Oleśnica

Dzisiejsza nazwa tej pochylni nawiązuje również do pierwszej, powojennej (popularnej) nazwy dzisiejszego Krasina (niem. Schönfeld). Wieś została założona w 1466 r. i była zrazu dobrami rycerskimi. W późniejszych czasach odnotowano, że przez wieś przebiegał szlak krzyżackich kurierów konnych, a od 1699 r. szła tędy pocztowa trasa kurierska łącząca Królewiec z Kwidzynem. Przy tym trakcie pocztowym powstała wkrótce znana karczma, a przy niej - stadnina koni. Pewną sławę zdobyli sobie krasińscy ceramicy wydobywający glinę z pobliskich urobisk. W 1814 r. przez Krasin przejeżdżała caryca rosyjska Katarzyna, i według przekazów, właśnie tutaj powóz monarchini złamał ośkę. W latach 1884-85 trakt pocztowy biegnący przez wieś wzmocniono nową nawierzchnią. W 1905 r. przy miejscowej karczmie powstała agentura pocztowa, a dwadzieścia lat później wieś zelektryfikowano i pojawiły się pierwsze telefony. W 1939 r. było 349 mieszkańców i 20 większych gospodarzy. Najbardziej znanym mieszkańcem wsi był kowal Weiß, jak również miejscowa poetka – Charlotte Böhnke (ur.1879). Czterech mieszkańców miało pracę przy obsłudze maszynowni Kanału Elbląskiego (Oberlandzkiego), a miejscowa karczma Beuckera, później Alberta Schefflera, cieszyła się powodzeniem również wśród turystów przepływających Kanałem Oberlandzkim (Elbląskim).