Obiekty Szlaku Kanału Elbląskiego - pochylnia Buczyniec

Utworzono .

Czytaj więcej: Obiekty Szlaku Kanału Elbląskiego - pochylnia BuczyniecPochylnia Buczyniec znajduje się w odległości około 3 km od pochylni Kąty. Już po przepłynięciu pod mostem w przebiegu mistrzowsko wybrukowanej drogi Kąty – Śliwica, po zachodniej stronie kanału, możemy zobaczyć lasy. To dawne rychlickie lasy szpitalne należące – do 1945 r. – do magistratu miasta Elbląga. Wcześniej należały do szpitala św. Ducha w Elblągu. Po drugiej stronie kanału widać ziemie uprawne, które przed 1945 r. należały do majątku ziemskiego w Śliwicy. Odcinek kanałowy Kąty – Buczyniec polubiły w ostatnich latach… bobry! Nie wiadomo, w jaki sposób się tutaj znalazły, może przywędrowały z okolic jez. Druzno? – ale ich obecność sprawiła wiele kłopotów statkom pływającym po kanale. Trzeba było bowiem każdego dnia, wczesnym przedpołudniem, sprawdzać czy trasa kanałowa jest spławna. Niszczone przez bobry nabrzeża kanałowe uzupełniano ciężkimi kamieniami i… wreszcie zwierzęta dały za wygraną!

Obiekty Szlaku Kanału Elbląskiego - pochylnia Kąty

Utworzono .

Czytaj więcej: Obiekty Szlaku Kanału Elbląskiego - pochylnia KątyJuż wkrótce za pochylnią Oleśnica dostrzec można, że kanał jest zbudowany szerzej, jednocześnie w jego przebiegu znajduje się wiele krzywizn i zakrętów. Krajobraz też uległ zasadniczej zmianie, bowiem widoczne są tutaj dosyć znaczne pagórki i wzniesienia. Generalnie teren ten jest typowy dla dawnej krainy zwanej Oberlandem – czyli Górną Ziemią, Pogórzem, Prusami Górnymi etc. Właśnie od nazwy tej krainy wyprowadzano przedwojenną nazwę kanału – Kanał Oberlandzki. Płynąc w stronę Kątów, mija się po drodze most, który w dawnych czasach „spinał” położone po obu stronach kanału ziemie uprawne. Nieco dalej znajduje się most drogowy, fragment traktu Krasin – Śliwice. Pochylnia w Kątach nosiła kiedyś nazwę „Geneigte Ebene Nr. 2”; różnica poziomów – 19,5 m.

Obiekty Szlaku Kanału Elbląskiego - pochylnia Oleśnica

Utworzono .

Czytaj więcej: Obiekty Szlaku Kanału Elbląskiego - pochylnia OleśnicaLech Słodownik

Pochylnia Oleśnica

Dzisiejsza nazwa tej pochylni nawiązuje również do pierwszej, powojennej (popularnej) nazwy dzisiejszego Krasina (niem. Schönfeld). Wieś została założona w 1466 r. i była zrazu dobrami rycerskimi. W późniejszych czasach odnotowano, że przez wieś przebiegał szlak krzyżackich kurierów konnych, a od 1699 r. szła tędy pocztowa trasa kurierska łącząca Królewiec z Kwidzynem. Przy tym trakcie pocztowym powstała wkrótce znana karczma, a przy niej - stadnina koni. Pewną sławę zdobyli sobie krasińscy ceramicy wydobywający glinę z pobliskich urobisk. W 1814 r. przez Krasin przejeżdżała caryca rosyjska Katarzyna, i według przekazów, właśnie tutaj powóz monarchini złamał ośkę. W latach 1884-85 trakt pocztowy biegnący przez wieś wzmocniono nową nawierzchnią. W 1905 r. przy miejscowej karczmie powstała agentura pocztowa, a dwadzieścia lat później wieś zelektryfikowano i pojawiły się pierwsze telefony. W 1939 r. było 349 mieszkańców i 20 większych gospodarzy. Najbardziej znanym mieszkańcem wsi był kowal Weiß, jak również miejscowa poetka – Charlotte Böhnke (ur.1879). Czterech mieszkańców miało pracę przy obsłudze maszynowni Kanału Elbląskiego (Oberlandzkiego), a miejscowa karczma Beuckera, później Alberta Schefflera, cieszyła się powodzeniem również wśród turystów przepływających Kanałem Oberlandzkim (Elbląskim).

Obiekty Szlaku Kanału Elbląskiego - pochylnia Jelenie

Utworzono .

Czytaj więcej: Obiekty Szlaku Kanału Elbląskiego - pochylnia JelenieLech Słodownik

Pochylnia Jelenie

Nazwa pochylni nawiązywała do powojennej, polskiej nazwy wsi Jelonki: Jelenie Pole (niem. Hirschfeld). Przedwojenny urzędnik sądowy, a jednocześnie historyk i autor monografii Pasłęka, Die Geschichte der Stadt Pr. Holland, często bywał w Jelonkach, gdzie mieszkał jego dziadek Franz, tutejszy nauczyciel, i matka Hedwig, z domu Horn, wywodząca się ze znanej rodziny mennonickiej osiadłej niegdyś na Żuławach Elbląskich. To właśnie Robert Helwig, bo o nim mowa, analizując historię tej wsi, wysunął tezę, że tędy przebiegał tzw. „szlak bursztynowy” (Bernsteinweg, Via Ambra), prowadzący od prawego brzegu Wisły, przez słynne pomosty k. Świętego Gaju i Bągartu, dalej przez Stare Dolno, Powodowo, Wysoką, Jelonki, Pasłęk do Sambii. Wczesną nazwę Jelonek podawano jako Hyrsevelt ‑ złożenie rzeczowników Hirse = proso i Velt = pole. Tym samym ta nazwa nawiązywała do uprawianego tu niegdyś prosa. W przebiegu dziejów przybrała formę Hirschfeld, czyli dosłownie Jelenie Pole.

Obiekty Szlaku Kanału Elbląskiego - pochylnia Całuny

Utworzono .

Czytaj więcej: Obiekty Szlaku Kanału Elbląskiego - pochylnia CałunyLech Słodownik

Pochylnia Całuny

Powojenna nazwa tej pochylni „Całuny Nowe” wskazuje na dosyć daleko idącą dowolność w tłumaczeniu nazwy niemieckiej, która brzmiała „Neu Kußfelder Ebene” i była wyprowadzana od leżącego w jej pobliżu majątku ziemskiego Nowe Kusy (Neu Kußfeld). Tymczasem według prof. Jana Powierskiego nazwa „Kusy” podawana jako „Kussfeldt” wywodzi się od pruskiego imienia Kusse lub od pruskiego cussis czyli komar. To ostatnie spostrzeżenie jest bardzo prawdopodobne, ponieważ dzisiejsze Nowe Kusy leżą już częściowo na terenach żuławskich, niedaleko jeziora Druzno, gdzie zapewne komarów było więcej niż na terenach położonych wyżej.